دسته‌پرچم: سه ارتفاع و تارگت‌های آن

🌱 توضیح ساده

الگوی پرچم دو بخش دارد: «میله» که همان حرکت تند اولیه است، و «پرچم» یا «دسته» که کانال یا مثلث کوچکی است که بعد از آن ساخته می‌شود. در این روش، دسته‌پرچم یکی از منابع مهم تارگت است، اما نه به شکل ساده‌ای که در کتاب‌های رایج می‌بینید.

قاعدهٔ پایه از اصل یازدهم می‌آید: اگر دستهٔ پرچم موج زیگزاگ زیادی نداشته باشد و صاف باشد، کل دسته بر اساس بدنهٔ کندل‌ها هدف در نظر گرفته می‌شود؛ اما اگر دسته اصلاح داشته باشد، یعنی بتوان آن را به سه بخش تقسیم کرد، فقط یک‌سوم دسته هدف است.

نکتهٔ جالب اینجاست که نگاه خطی تشخیص این را آسان می‌کند. روی نمودار کندلی سخت است بفهمید دسته سه‌بخشی است یا نه، ولی روی نمودار خطی این تقسیم به‌آسانی دیده می‌شود. این یکی از مزیت‌های عملی «درخت دانایی» است که در درس پنجم دورهٔ اول دیدید.

📘 توضیح متوسط

در پیام صوتی ۱۱ نوامبر ۲۰۲۴، مؤلف سه ارتفاع مجزا برای دسته‌پرچم تعریف می‌کند و این مهم‌ترین بخش این درس است.

ارتفاع اول، که با رنگ زرد مشخص می‌شود، از کانال کوچکی می‌آید که روند پس از خروج ساخته و سپس با آن وارد الگوی بزرگ‌تر شده است. قیمت پس از ورود به میدلاین رسیده، برای عبور از آن تلاش کرده و برگشته؛ همین برگشت یک تارگت می‌دهد. ادعای مؤلف این است که این ارتفاع بیش از هشتاد و پنج درصد موفقیت دارد — دقیق‌تر، حدود هشتاد و سه تا هشتاد و چهار درصد وین‌ریت.

ارتفاع دوم، سبزرنگ، از ابتدای بدنهٔ کندل شروع تا محل واکنش ابتدایی برای ورود به کانال اندازه گرفته می‌شود. این ارتفاع بیشترین تارگت را می‌دهد، اما طبیعتاً اعتبارش از ارتفاع اول کمتر است.

ارتفاع سوم، کل بدنهٔ لگی است که دسته‌پرچم را ساخته. برآیند آنچه پیش‌تر در روند رخ داده، کاملاً در آن هضم می‌شود. کتاب تصریح می‌کند که این تعریف با تعریفی که ال بروکس برای دسته‌های الگوی پرچم دارد هم‌خوان است.

و یک قاعدهٔ تفکیک مهم: ارتفاع اول برای سمت بالا اعتبار بالایی دارد؛ یعنی اگر الگو صعودی باشد، با شکست، تارگت بالا را می‌زند. اما اگر در الگو شکست رخ دهد — مشروط به اینکه لگ ساخته‌شده درون الگو برخورد کافی داشته باشد — تنها به اندازهٔ ارتفاع اول، و نه ارتفاع‌های دوم و سوم، می‌توان برای پایین‌ترین لگ روند نزولی و برگشت روند تارگت در نظر گرفت.

🔬 توضیح تخصصی

مؤلف برای برتری ارتفاع اول یک استدلال ارائه می‌دهد که ارزش بررسی دارد: بازگشت یک روند تا هشتاد و حداکثر هشتاد و سه درصد از یک لگ قابل تعریف است، و این را بر اساس تعاریف موجود در الگوهایی مانند هوک و گارتلی بیان می‌کند. یعنی ادعا این نیست که عدد از هوا آمده؛ به نسبت‌های شناخته‌شدهٔ الگوهای هارمونیک وصل شده است.

با این حال باید دقیق بود. نسبت‌های گارتلی و الگوهای هارمونیک خودشان مجموعه‌ای از قواعد تجربی‌اند که شواهد آماری مستقل محکمی پشتشان نیست. وصل کردن یک عدد تجربی به یک چارچوب تجربی دیگر، اعتبار آماری تولید نمی‌کند. پس «۸۳ تا ۸۴ درصد وین‌ریت» را به‌عنوان مشاهدهٔ شخصی مؤلف بخوانید و اگر برایتان مهم است، خودتان بشمارید.

نکتهٔ دوم، و مهم‌تر، دربارهٔ معنای وین‌ریت در این بافت است. سه ارتفاع یعنی سه تارگت با فاصله‌های متفاوت. ارتفاع اول نزدیک‌ترین است، پس طبیعی است بیشترین نرخ تحقق را داشته باشد. اینکه نزدیک‌ترین تارگت بیشترین نرخ تحقق را دارد، یک کشف نیست؛ یک نتیجهٔ ریاضی است. آنچه واقعاً مهم است، امید ریاضی هر انتخاب است: تارگت نزدیک با نرخ تحقق بالا و سود کم، در برابر تارگت دور با نرخ پایین و سود زیاد. منبع این مقایسه را انجام نداده است.

نکتهٔ سوم برای کسی که این را کد می‌کند: هر سه ارتفاع به تعریف «ابتدای بدنهٔ کندل شروع» و «محل واکنش ابتدایی» وابسته‌اند، و هیچ‌کدام تعریف مکانیکی ندارند. اگر می‌خواهید این سه را بسنجید، باید برای هر کدام یک تعریف عملیاتی بنویسید و ثابت نگه دارید؛ وگرنه عملاً سه عدد قابل تنظیم دارید که همیشه می‌توان یکی‌شان را با نتیجه جور کرد.